in occasione della giornata missionaria mondiale don Attilio De Battisti, che ci ha accolti in Ecuador, poi accompagnati con grande amicizia e sposati, ci ha inviato questo messaggio scritto assieme alle famiglie cattoliche sparse per i villaggi in cui opera che con piacere vogliamo condividere.
A questo aggiungiamo un invito alla preghiera per questi fratelli e per i loro vicini indiani e pakistani che in questi giorni vivono momenti di paura e persecuzione. Se materialmente possiamo fare poco sicuramente sapere che nel mondo ci sono persone che pregano per loro puó farli sentire accompagnati in questa dura prova.
แจ้ห่ม ตุลาคม 2553
Chae Hom ottobre 2010
Nel villaggio dove, per grazia di Dio, si riesce ad avere un gruppo di 3-4 famiglie cristiane si chiede fin da subito:
-
che qualcuno si faccia carico di radunare i fedeli e guidare settimanalmente la preghiera ‘comunitaria’;
-
qualcuno che si renda responsabile della cappella, se c`é;
-
qualcuno che, con le suore, segnali, visiti e sostenga gli ammalati.
La missione, dal canto suo, promuove incontri di formazione e coordinamento, garantisce periodicamente il dono dell’eucarestia e degli altri sacramenti, offre ai ragazzi l’accesso alla scuola perché la superstizione affonda le radici nell’ignoranza.
Cari amici, ecco in breve un quadro missionario. Ovunque si fa questo: il Signore benedice e moltiplica.
Alla vigilia della Giornata Mondiale di ringraziamento per la fede ricevuta e di incoraggiamento a condividerla, scriviamo a voi per assicurarvi la nostra preghiera asiatica.
Noi, pochi, preghiamo per voi, nonostante tutto, numerosi.
Noi, balbuzienti nella fede, preghiamo per voi, nonostante tutto, adulti.
Noi, spogli di strumenti, preghiamo per voi, nonostante tutto, circondati di opportunitá.
Noi, scolaretti, preghiamo per voi, nonostante tutto, maestri di missione.
Questo crediamo sia il miracolo della preghiera: tutti possono pregare per gli altri, anche senza conoscerli. E la preghiera crea un legame dignitoso per tutti perché al centro non c’é quello che uno puó offrire o ricevere ma semplicemente il sentirsi fratelli, figli di un unico Padre.
Potrebbe essere anche il miracolo della solidarietá dove é il pane condiviso che primeggia e non le mani che spezzano o ricevono.
Vi scriviamo anche per ricordarvi che siamo in cammino. Siamo popoli numerosi e impreziositi da tradizioni e intuizioni spirituali, ma ancora aperti a veritá maggiori; gente diversa, misteriosa e riservata ma simili a voi. Come voi siamo intimoriti dal destino ma fiduciosi nello Spirito Santo; indeboliti dal male ma perseveranti nella speranza; privati di risorse ma desiderosi di vedere i nostri figli sulle vie del Bene.
Gesú ci ha insegnato a scoprire la nostra stella e a seguirla. I nostri intimi desideri ci condurranno alla sua casa. Sicuramente avremo bisogni di voi, vi chiederemo ospitalitá e informazioni. Se proprio non potete accompagnarci, indicateci la via. Parleremo di voi al nuovo Re.
In questo mese mariano le nostre famiglie ringraziano per i missionari venuti, si sforzano di creare il terreno per le vocazioni locali, intercedono per i cristiani smarriti, perseguitati e uccisi, purtroppo numerosi nel nostro continente.
Con il rosario che preghiamo ogni giorno vi mettiamo nelle braccia della Madonna. In lei sentite anche il nostro affetto.
Con amicizia
alcuni cristiani della parrocchia ‘Maria Regina della Pace’ , Chae Hom
แจ้ห่ม ตุลาคม 2553
ในหมู่บ้านที่พระหรรษทานของพระเจ้าทรงทำให้มีกลุ่มคริสตชนสองสามครอบครัวเกิดขึ้นมา เรามักจะขอให้สามคนในกลุ่มนั้นช่วยคนอื่นๆตั้งแต่ต้นโดย คนหนึ่งเป็นผู้ติดต่อประสานงานระหว่างสัตบุรุษและเป็นผู้นำบทภาวนาประจำอาทิตย์ อีกคนหนึ่งเป็นผู้ช่วยรับผิดชอบในการดูแลโบสถ์ และอีกคนหนึ่งเป็นผู้ติดต่อนักบวชหญิงให้มาเยี่ยมเยียนและช่วยเหลือผู้ป่วย
ส่วนมิชชันนารีจะเป็นผู้จัดให้มีการอบรม สัมมนาและกิจกรรมต่างๆ นอกจากนั้นมิชชันนารียังมีหน้าที่ช่วยทุกกลุ่มในการจัดพิธีศีลมหาสนิทรวมทั้งศีลอื่นๆ และช่วยเด็กที่ขาดโอกาสให้ได้เข้าเรียน เพราะการขาดการศึกษาเป็นสาเหตุทำให้คนหลงและงมงาย
พี่น้องที่รักกิจกรรมแพร่ธรรมโดยสรุปก็เป็นอย่างที่กล่าวมาแล้ว พระเจ้าจะทรงอวยพรทุกที่ทุกแห่งที่ทำตามแบบนี้
ก่อนวันแห่งการแพร่ธรรมโลก ซึ่งเป็นวันขอบคุณสำหรับความเชื่อเราได้รับแล้ว และเป็นวันส่งเสริมให้ผู้คนแบ่งปันความเชื่อของตน เราส่่งจดหมายฉบับนี้มาเพื่่อให้ท่านได้ทราบว่าเราสวดภาวนาเพื่อท่าน
พวกเราที่เป็นกลุ่มคนจำนวนเล็กน้อยสวดภาวนาเพื่่อท่าน(ไม่ว่าท่านจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม) ซึ่งเป็นกลุ่มคนจำนวนมาก พวกเราที่เป็นทารกในความเชื่อสวดภาวนาเพืื่อท่านทั้งหลาย(ไม่ว่าท่านจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม) ซึ่งมีความเชื่อมั่่นคงแล้ว พวกเราที่ขาดแคลนเครื่องใช้และโอกาส สวดภาวนาเพื่อท่าน(ไม่ว่าท่านจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม)ซึ่งมีทุกอย่างพร้อม พวกเราที่เป็นนักเรียนตัวเล็กสวดภาวนาเพื่อท่าน (ไม่ว่าท่านจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม)ซึ่งเป็นครูในเรื่องการแพร่ธรรม
สิ่งที่เรากล่าวมาแล้วเราเชื่อว่าเป็นอัศจรรย์ของการภาวนาคือ ทุกคนสามารถภาวนาเพื่อคนอื่นๆได้แม้ว่าจะไม่รู้จักกัน บทภาวนาสร้างความสัมพันธ์ท่ามกลางมนุษย์ทุกคนและให้แต่ละคนมีเกียรติเสมอกัน เพราะศูนย์กลางของการสวดภาวนาอยู่ที่ความรักกันฉันพี่น้อง ซึ่งเป็นลูกของพระบิดาองค์เดียวกัน ไม่ใช่อยู่ที่ว่า ใครเป็นผู้ให้หรือใครเป็นผู้รับ
อัศจรรย์แบบนี้ก็อาจจะเป็นอัศจรรย์ของการแบ่งปันแก่กันและกันด้วย เพราะศูนย์กลางของการแบ่งปันอยู่ที่ปัง ซึ่งแแตกออก ไม่ใช่อยู่ที่มือซึ่งแบ่งแยกหรือรับปังนั้น
และเราก็เขียนจดหมายเพื่อบอกท่านว่า เรากำลังก้าวไปตามทาง พวกเราเป็นประชากรของโลกที่มีจำนวนใหญ่มีวัฒนธรรมเก่าแก่และมีคุณค่า มีความสำนึกผิดชอบชั่วดีของตนเอง แต่ยังเปิดจิตใจรับความจริงยิ่งใหญ่กว่านั้นได้ เราเป็นกลุ่มชนหลายเชื้อชาติ ยากที่จะเข้าใจ ไม่แสดงออก แต่ทั้งเราและท่านมีความคล้ายกัน ตรงที่เราต่างก็ไม่มั่นใจในอนาคต แต่มีความเชื่่อในพระจิตเจ้า ทั้งเราและท่านก็อ่อนแอต่อความชั่วร้าย แต่ท่านก็ฝึกตนเองให้ยึดมั่นอยู่ในความหวัง ทั้งเราและท่านขาดสิ่งจำเป็นหลายอย่าง แต่เราต่างก็อยากเห็นลูกหลานของเราเดินไปในทางที่ดีเช่นเดียวกัน
พระเยซูเจ้าทรงสอนให้เราแสวงหาดวงดาวของตนเองและติดตามดวงดาวนั้นไป ดวงดาวนั้นคือ ความปรารถนาที่อยู่ลึกลงไปในใจ ซึ่งจะนำเราไปจนพบพระเจ้า
แน่นอนว่ากว่าจะพบพระองค์ได้ เราต้องได้รับความช่วยเหลือจากท่าน เราขอให้ท่านต้อนรับและให้ความรู้แก่เรา ถ้าท่านทั้งหลายเดินทางไปกับเราด้วยไม่ได้ ก็ขอเพียงให้เป็นผู้ชี้ทางแก่เรา เมื่อเราพบพระเยซู เราจะบอกเรื่องราวของท่านต่อพระองค์
เดือนที่ผ่านมาเป็นเดือนซึ่งเราระลึกถึงแม่พระ ครอบครัวของเราขอบคุณพระเจ้าสำหรับมิชชันนารีต่างๆที่มาเมืองไทย และครอบครัวของเราเตรียมดินสำหรับคนใหม่ที่ได้รับกระแสเรียกรวมทั้งวิงวอนเพื่อคริสตชนสามกลุ่มคือ กลุ่มที่หลงหาย กลุ่มที่ถูกข่มเหง และกลุ่มที่ถูกฆ่า น่าเสียใจที่กลุ่มเหล่านี้มีจำนวนมากในทวีปเอเชีย
เราวางท่านไว้ในอ้อมแขนของพระแม่ทุกวันโดยการสวดสายประคำ และในอ้อมแขนของพระแม่นั้นเราโอบกอดท่านไว้ด้วย
คริสตชนวัดแม่พระราชินีแห่งสันติภาพ แจ้ห่ม
